Καβείριο ή Ιερό των Καβείρων

Καβείρια Μυστήρια

Ιερό των Καβείρων - Πηγ.:Τσολάκης Γ.

Ιερό των Καβείρων – Πηγ.:Τσολάκης Γ.

Σύμφωνα με τη μυθoλoγία, ‘Κάβειρoι′ ήταν oι τρεις γιoι και oι τρεις θυγατέρες τoυ Ηφαίστoυ και της Καβειρoύς και λατρεύoνταν στη Λήμνo ως θεότητες. Η λατρεία τoυς ήταν έντoνα μυστηριακή και περιελάμβανε τις τελετές πoυ έμειναν γνωστές ως ‘Καβείρια Μυστήρια’ και είχαν σχέση με την αναγέννηση της φύσης και την γονιμότητα.

Οι τελετές λατρείας και μύησης διαρκούσαν εννέα μέρες. Κατά τη διάρκεια των τελετών έσβηναν όλες τις φωτιές στο νησί και έστελναν ένα πλοίο στη Δήλο, στο νησί του φωτοδότη Απόλλωνα, για να φέρει καινούριο φως. Η ζωή στο νησί μέχρι την έλευση του νέου φωτός σταματούσε. Όλοι περίμεναν να φτάσει το πλοίο με το καινούριο φως για να συνεχίσουν τη ζωή τους σε φυσιολογικούς ρυθμούς.

Περιγραφή

Οι σύγχρονοι κάτοικοι του νησιού ονομάζουν τον αρχαιολογικό τόπο, στον πληθυντικό: Καβείρια (τα). Ανακαλύφθηκε από τον L. Bernarbo Brea στο ακρωτήριο της Χλόης, στη ΒΑ Λήμνο, απέναντι από την περιοχή της αρχαίας Ηφαιστίας. Ανασκάφθηκε από την Ιταλική Αρχαιολογική Σχολή της Αθήνας στα χρόνια 1937-39. Από το 1982 συνεχίζονται οι ανασκαφές και οι έρευνες.

Το ιερό των Καβείρων προστατευόταν από την ξηρά από ένα μακρύ τείχος στην κορυφή του λόφου που το έκρυβε από τα βλέμματα των αμύητων. Τα κύρια κτίσματα του ιερού ήταν μεγάλες αίθουσες μυήσεως (τελεστήρια) μέσα στις οποίες φανερωνόταν στους μύστες τα “ιερά”, τα λεγόμενα Καβείρια μυστήρια. Τα ερείπιά τους σώζονται σε δύο πλατώματα, στηριγμένα στη απότομη πλαγιά προς τη θάλασσα από αναλήμματα.

Στο βάθος του Σηκού (ο κύριος εσωτερικός χώρος του ναού) είναι τα θεμέλια ενός ναΐσκου προορισμένου για τα “ιερά”. Ο σηκός χωριζόταν σε τρία κλίτη, από δύο σειρές πέντε κιόνων και με ένα προστώο στηριγμένο προς το μέρος της θάλασσας από ένα ισχυρό στερεοβάτη.

Στην κλασική και ελληνιστική φάση ανήκει ένας πλούσιος αποθέτης προσφορών, λύχνοι για τις νυκτερινές τελετές, κάνθαροι, σκύφοι, “πυξίδες”, κεραμεική για τα ιερά συμπόσια. Στο ιερό βρέθηκαν επίσης θραύσματα γλυπτών, πήλινα και χάλκινα αγαλματίδια, υαλικά και πολλές αναθηματικές, τιμητικές απελευθερωτικές επιγραφές.

Το αρχαϊκό τελεστήριο βρίσκεται στο νότιο πλάτωμα, με θρανία από μισοψημένους πλίνθους κατά μήκος των τειχών όπου καθόταν οι μύστες. Στο βάθος υπήρχε ο ιερότερος χώρος, το άδυτο, όπου έμπαινε ο ιερέας και στεκόταν τα αγάλματα των θεών. Είναι ίσως το αρχαιότερο γνωστό τελεστήριο στον ελληνικό χώρο, παλαιότερο κι από το Σολώνειο Τελεστήριο της Ελευσίνας. Καταστράφηκε από πυρκαϊά, μάλλον με την εισβολή των Περσών το 512 π.Χ.

Το ελληνιστικό τελεστήριο ήταν κτισμένο στο βόρειο πλάτωμα και είναι το πρώτο που αντικρίζει κανείς μπαίνοντας στον αρχαιολογικό χώρο. Ορθογώνιο με διαστάσεις 33 x 46.10 μέτρα είναι διπλό σε σχέση με το ιερό της Σαμοθράκης και στην πρόσοψη είχε στοά με 12 κίονες. Χωριζόταν σε τρία κλίτη με δύο σειρές από 4 ιωνικούς κίονες.

Πηγές: el.wikipedia.org
gov.exnet.gr

Share